Ξύπνιος από τις 5, λόγω της πρωινής εκπομπής του στο Mega, αλλά με
διάθεση και χιούμορ, συνάντησε ο Γιώργος Οικονομέας, στον ΟΜΗΡΟ,
Παρασκευή και 13, τους σπουδαστές της Δημοσιογραφίας που τον περίμεναν. Μην με λυπηθείτε αν φαίνομαι κάπως, επειδή ξύπνησα πολύ πρωί και περιμένω με αγωνία τις ερωτήσεις σας, λέει ο δημοσιογράφος, και αμέσως όλοι τον αισθάνθηκαν οικείο.
Τα χρόνια στην Ελευθεροτυπία.
Τον πρώτο χρόνο στην Ελευθεροτυπία, δεν πληρωνόμουνα και δεν είχα να φάω γιατί δεν μπορούσε να με υποστηρίξει η οικογένεια μου, και καθόμουνα σ' ένα καλοριφέρ απάνω γιατί δεν είχα καρέκλα. Το επάγγελμα αυτό θέλει πάθος και αυτοθυσία. Δεν έχω κάνει άλλη δουλειά ποτέ μου. Επί 25 χρόνια ήμουνα στην ίδια εφημερίδα παίρνοντας ελάχιστα λεφτά. Και όταν λέω ελάχιστα, εννοώ ότι ερχόταν 12 του μήνα και δεν είχα μία. Δεν σκέφτηκα να κάνω καν άλλη δουλειά γιατί το αγαπούσα με πάθος αυτό που έκανα. Εντάξει η ζωή μου τα' φερε έτσι, ως ανταμοιβή ας το πούμε, να κάνω τα τελευταία χρόνια τηλεόραση και να είμαι καλύτερα.
Η ουτοπία του δημοσιογράφου.
Όλοι οι δημοσιογράφοι ξεκινάνε με το όνειρο ν' αλλάξουνε τον κόσμο. Στην πορεία διαπιστώνουν ότι αυτό είναι ουτοπία. Κάποιοι ανακαλύπτουν τη γλύκα της δόξας και του χρήματος και καταλήγουν στο να εξυπηρετούν και να εξυπηρετούνται από την εξουσία. Όσο για την φύλαξη των δημοσιογράφων από την αστυνομία, έχω δει δημοσιογράφο να φυλάσσεται παράλογα, γιατί δεν θα την πείραζε ποτέ κανείς, και να της μεταφέρουν τα ταγιέρ.
Η κοινή γνώμη.
Η εικόνα που έχει η κοινή γνώμη για τους δημοσιογράφους κατά βάση είναι σωστή. Για ν' αλλάξει αυτή η εικόνα πρέπει να αλλάξουν οι δημοσιογράφοι, πράγμα που εγώ προσωπικά το θεωρώ σχεδόν αδύνατον. Το κακό είναι πως όλα τα πράγματα σ' αυτή τη χώρα τα γενικεύουν. Εγώ είμαι από αυτούς, που λένε, ότι υπάρχουν και οι σκάρτοι δημοσιογράφοι. Αλλά δεν είναι όλοι ίδιοι.
Τρομοκρατία - ΜΜΕ.
Δεν συμφωνώ ότι μπορούν ν' αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο οι τρομοκράτες. Όσον αφορά την επίθεση από αυτούς στα ΜΜΕ, ανέκαθεν υπήρχε μια διαστροφή, αλλά τώρα υπάρχει και ο κίνδυνος να υπάρξουν θύματα. Δεν αμφιβάλω ότι αν βγω μια βόλτα στα Εξάρχεια μπορεί και να με πλακώσουν. Απλώς έχω λύσει αυτό το πρόβλημα με τον εαυτό μου και δεν πιστεύω ότι αξίζει να ζω με τον φόβο, και να έχω ανθρώπους να με φυλάνε.
Πολιτική - Δημοσιογραφία.
Θανάσιμος εναγκαλισμός. Μέσα από τους δημοσιογράφους περνάνε όλα τα παιχνίδια των πολιτικών. Θυμάμαι όταν ήμουνα μικρός και ήρθα από το χωριό μου στην Αθήνα, να δουλέψω στη Ελευθεροτυπία, και δεν με ήξερε κανένας, όπου με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσα, να με παίρνουν υπουργοί τηλέφωνο και να με παρακαλούν: - γράψε αυτό, γράψε τ' άλλο, κι έλεγα ποιος είμαι!
AGB
Δεν υπάρχει κανένας στην τηλεόραση που να μην τον νοιάζουν τα νούμερα της AGB. Όποιος σας το πει αυτό είναι ψεύτης. Είναι σαν να είσαι ασφαλιστής και να μη σε νοιάζει πόσες ασφαλίσεις θα κάνεις. Το βασικό είναι, τί κάνει κανείς για τα νούμερα. Και εκεί υπάρχει μια ισορροπία τρόμου. Κάποιοι το παρακάνουν. Εγώ το έχω πει, στο τέλος είναι το ποιος θα ντρέπεται περισσότερο όταν θα στέκει μπροστά στον καθρέφτη.
